HISTORIA PARAFII

MIEJSCOWOŚĆ BAGNO

Najstarsze wzmianki o miejscowości Bagno pochodzą z roku 1301. Pierwotnie nazwa brzmiała Heinrischdorf i wielokrotnie ulegała zmianie aż do nazwy Heinzendorf (wioska Henryka). Po II wojnie ostatecznie otrzymała nazwę Bagno. Jako pierwszego właściciela wsi źródła podają Poppona von Haugwitza, który w 1337 r. powiększył swoje posiadłości o zakup tejże wsi. W ciągu wieków wielokrotnie zmieniali się właściciele. Warto wspomnieć niektórych: Zygmunt von Lamberg, ród Schreibersdorfów, starosta średzki Jan Rudolf bon Seidlitz, generał Andrzej Aleksander von Schlichting i jego potomkowie, komisarz policji Fryderyk Gottlieb Canabaus, architekt Gustaw Kiessler, senator Edward Bussing.

W 1905 r. Bagno wraz z Mikorzycami zakupił od Edwarda Bussinga wrocławski kupiec i producent piwa Georg Kissling. Pragnąć otrzymać tytuł szlachecki, rozbudował zamek i powiększył dobra ziemskie. Jednak choroba i doświadczenia pierwszej wojny światowej (śmierć syna Guntera) przeszkodziły w zrealizowaniu tych planów. Część ziemi sprzedano w 1920 r. Resztę przejęło Towarzystwo Ziemskie z Wrocławia, od którego w 1930 r. Salwatorianie Prowincji Niemieckiej odkupili zamek i pozostałą część ziemi. Rozwijające się Zgromadzenie założyło dom formacyjny, który istnieje po dzień dzisiejszy.

Ciekawym miejscem w topografii Bagna jest grodzisko z XII wieku ("Burg"). Miejsce oddalone ok. 1 km od wioski dla Kisslingów stało się rodzinnym grobowcem. Tam pochowano w 1922 r. Georga Kisslinga - ojca i Guntera Kisslinga - syna poległego na froncie rosyjskim w 1915 r.

Po II wojnie światowej do Bagna przybywają repatrianci ze wschodnich terenów dawnej Polski - ze wsi Wolica w województwie tarnopolskim.

HISTORIA KOŚCIOŁA

Pierwsza wzmianka o istnieniu kościoła w Bagnie pochodzi z 1353 r. Nieco późniejsze świadectwo pochodzi roku 1397, kiedy to świątynia Bagińska jest wymieniona przy okazji dokonywania umowy sprzedaży. W roku 1598 kościół był luterański, a od roku 1654 - znów katolicki.

Dalej dowiadujemy się, że w roku 1759 kościół spalił się. Wkrótce potem wzniesiono nowy kościół z drewna, gliny i kamieni. Świątynia przetrwała do roku 1900. Stan techniczny zmusił ówczesnych gospodarzy - właściciela wsi Georga Kisslinga i proboszcza ks. Roberta Hauke do wybudowania nowej świątyni.

Kościół powstał w latach 1906-1907 w stylu neoromańskim, na planie prostokąta, jednonawowy z wieżą. Do nowej świątyni przeniesiono część zabytkowego wyposażenia: ołtarz boczny, obrazy z XVII wieku - m.in. ukoronowanie NMP.

Po 1945 r. Kościół wielokrotnie remontowano: wymieniono instalację elektryczną, dach pokryto blachą, odnowiono wieżę, wyremontowano organy.

Wokół kościoła istnieje nie użytkowany cmentarz, wraz z grobowcem Salwatorianów. Współczesny cmentarz parafialny znajduje się przy drodze wiodącej do wsi Górowo.

DZIEJE PARAFII

Według źródeł w XIV wieku istniał w Bagnie kościół. Parafia przynależała do archidiakonatu wrocławskiego. Wielkie przemiany XVI w. , jakie dokonały się w całym kościele, dotknęły również parafię Bagińską. Ludność przeszła na protestantyzm. Po 50 latach następuje rekatolizacja i świątynia w Bagnie na nowo staje się katolicka, przynależy do archiprezbiteratu Cerekwica.

W 1738 r. przepisano parafię z archiprezbiteratu Cerekwica do Żmigrodu. Taka zależność administracyjna pozostała do końca II wojny światowej. Do 1929 r. parafia obejmowała swoim zasięgiem następujące miejscowości: Bagno, Mikorzyce, Brzeźno, Osolin, Osola, Górowo, Ligota Strupina, Borów, Rościsławice, Wielka Lipca, Morzęcin Mały, Nowosielce, Lubnów, Godzięcin.

Z powodu ustanowienia nowej parafii w Strupinie, w roku 1929 z parafii Bagno odeszły miejscowości: Borów, Górowo, Ligota Strupińska oraz Strupina.

W roku 1931 z parafii Bagno odeszła miejscowość Lubnów do parafii Uraz.

Ostatnim niemieckim proboszczem parafii Bagno był ks. Bernhard Heptner, który wyjechał w głąb Niemiec razem z mieszkańcami wsi.

Wpływ na życie parafii miał i ma do dziś klasztor Salwatorianów, którzy przybyli do Bagna w 1930 r. Po 1945 r. dom stał się własnością Salwatorianów Prowincji Polskiej. Kontynuując dzieło niemieckich Slawatorianów w 1946 r. założono w nim nowicjat, a w 1953 r. utworzono Bagnie Studium Filozoficzno-Teologiczne i Wyższe Seminarium Duchowne. Dzisiaj Uczelnia jest afiliowana do Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu.

Po II wojnie światowej do Bagna i okolicznych wsi przybywają osadnicy ze wschodnich terenów dawnej Polski. Obecnie parafia należy do dekanatu Brzeg Dolny. Obejmuje następujące wsie, które w administracji państwowej należą do różnych gmin i powiatów: Bagno, Wielka Lipa, Osola, Osolin, Brzeźno Małe i Duże, Mikorzyce, Morzęcin Mały i Godzięcin. W 1945 r. parafię Bagno powierzono w administrację Salwatorianom, którzy zamieszkali na plebanii. Do dziś troszczą się o powierzony im lud Boży jak i o wszystkie dobre parafii.

LEGENDA O TRZECH LIPACH

Obok kościoła parafialnego znajduje się cmentarz. Na jego terenie rosną trzy lipy, z którymi jest związana pewna legenda. Otóż na zamku zwanym popularnie "Zimnikiem" zamieszkiwały niegdyś młode niewiasty, szukające w życiu jedynie przyjemności i próżnej rozrywki. Gdy dożyły sędziwiego wieku, zaczęły je dręczyć wyrzuty sumienia i obawa, czy Bóg zechce im wybaczyć wszystkie złe i próżne czyny popełnione w młodości. Dlatego postanowiły posadzić na cmentarzu przykościelnym w Bagnie trzy lipy korzeniami ku górze. Uczyniły to w przekonaniu, że jeśli tak posadzone lipy będą rosły, będzie to znak, że Bóg wybaczył im popełnione zło.

Tyle legenda. Nie wiadomo, ile w niej prawdy, wiadomo jednak, że po dziś dzień obok kościoła w Bagnie rosną trzy bardzo stare lipy.

INNE KOŚCIOŁY W PARAFII

Godzięcin - kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Historia wsi i kościoła łączy się z początkami Bagna. Już w XIV wieku istniał kościół. Wielokrotnie kościół przebudowywano. Kolejne wzmianki podają, że świątynię wzniesiono w II połowie XVI wieku. Przez kilka dziesięcioleci kościół był protestancki.

Po roku 1648 Śląsk w części zostaje zrekatolizowany. Kościół w Godzięcinie powraca do katolików i mimo niewielkiej liczby wiernych pozostał w ich rękach jako filia Bagna. W 1877 r. dokonano renowacji świątyni i stojącej obok dzwonnicy.

Całkowitą i dokładną renowację przeprowadzono w latach 2000-2002. Wśród zabytków należy wymienić renesansowy ołtarz główny i ambonę, chrzcielnicę, płytę nagrobną z XVII wieku oraz epitafium Anny Poleiin. Na początku wsi od strony Bagna znajduje się cmentarz.

Wielka Lipa - kościół pw. M.B. Częstochowskiej

Pierwszy kościół istniał już w XVI wieku. Obecna świątynia jest murowana, jednonawowa, z wieżą, na planie kwadratu - przejęta przez katolików w 1945 r.

Osolin - kaplica mszalna pw. św. Józefa

1979 r. przebudowano obiekt prywatny na kaplicę pw. św. Józefa Oblubieńca dla potrzeb duszpasterskich.

opracował Adam Politowicz